Z pisaniem nam do twarzy

Jestem zeszłorocznym absolwentem liceum. Skończyłem nieduże liceum w Pszczewie, lecz postanowiłem sobie, że na studia pójdę na uczelnię w większym miejscu. Rozpatrywałem Kraków, Warszawę i Wrocław. Najbliżej miałem bez wątpienia do tego ostatniego stąd złożyłem swoje świadectwo oraz wyniki matury na tamtejszą Politechnikę. Jako, że miałem świadectwo z czerwonym paskiem a moje wyniki z matury były zaskakująco dobre, przyjęto mnie. Od razu spakowałem bagaż i już miesiąc wcześniej zdecydowałem wybrać się do Wrocławia, żeby zapoznać się z miastem oraz przede wszystkim znaleźć miejsce, w którym przez najbliższe lata będę zamieszkiwał. Przyjaciel, u którego mieszkałem przez ten okres wynajmował z przyjaciółmi pokoje we Wrocławiu, lecz ja myślałem raczej o apartamencie albo apartamencie, które mógłbym wynajmować wraz z innymi.
Miałem duży kłopot w podjęciu tej decyzji, gdyż stolica Dolnego Śląska proponuje naprawdę szeroką gamę możliwości. Pojedyncze noclegi we Wrocławiu jak na studencką kieszeń są spore, ale od razu zauważyłem, że gdy parafuje się umowę na dłuższy okres czasu cena idzie w dół. W przeciągu tygodnia poznałem naprawdę życzliwych ludzi z okolic Krakowa, którzy podobnie jak ja szukali apartamentu we Wrocławiu więc sprawnie doszliśmy do porozumienia, że zamieszkamy razem. Pokoje we Wrocławiu czy to w rezydencji, czy w ogromnym domu nas nie interesowały. Chcieliśmy normalne mieszkanie dwupokojowe, w którym bylibyśmy w stanie zmieścić cztery materace, po dwa w każdym pokoju.
Dwóch z nas dostało się na Politechnikę Wrocławską, dwóch na Uniwersytet Przyrodniczy. Dobrze, że obie uczelnie wyższe znajdują się w niedalekiej odległości do siebie, więc nie sprzeczaliśmy się o dzielnicę, gdzie mamy wynajmować. Padło na Plac Grunwaldzki, środek Wrocławia, bardzo blisko obu uczelni, kilka przystanków od centrum. Mieszkanie nowe, zadbane, na drugim piętrze 6piętrowego budynku. Zrzucamy się miesięcznie po 400 złotych, co uważam jest sumą rozsądną. Poszukiwania trwały zaledwie kilka dni.